Τα Λαζαράκια … παντού !

Ημερομηνία : 22 Απριλίου 2016 (Παραμονές του Λαζάρου).
.
Το Σάββατο του Λαζάρου θεωρείται η μέρα της Νίκης στον θάνατο και της εξύμνησης του Ζωοδότη ΘΕΟΥ.
lazaros

 Για την ψυχή του Λάζαρου οι γυναίκες ζύμωναν ανήμερα το πρωί ειδικά κουλούρια, τους “λαζάρηδες”, τα “λαζαρούδια” ή και “λαζαράκια”. “Λάζαρο αν δεν πλάσεις, ψωμί δεν θα χορτάσεις” έλεγαν, μια και ο αναστημένος φίλος του Χριστού πίστευαν πως είχε παραγγείλει: “Όποιος ζυμώσει και δε με πλάσει, το φαρμάκι μου να πάρει…”

Στα “λαζαράκια” έδιναν το σχήμα ανθρώπου σπαργανωμένου, όπως ακριβώς παριστάνεται ο Λάζαρος στις εικόνες. Όσα παιδιά είχε η οικογένεια τόσους “λαζάρηδες” έπλαθαν και στη θέση των ματιών έβαζαν δυο γαρίφαλα.
Τα “λαζαρούδια” πολλές νοικοκυρές τα γέμιζαν με αλεσμένα καρύδια, αμύγδαλα, σύκα, σταφίδες, μέλι, πρόσθεταν πολλά μυρωδικά και τα παιδιά ξετρελλαίνονταν να τα τρώνε ζεστά.

Σε κάποια χωριά μάλιστα οι αγρότες δεν μαζεύουν τη σοδιά τους γιατί φοβούνται ότι οι καρποί της γης φέρουν τον θάνατο μέσα τους.
O Λάζαρος είναι μια μορφή που εμπνέει σεβασμό στους Χριστιανούς, καθότι αποτελεί την πιστοποίηση του ΘΕΟΥ να μπορεί να αναστήσει τους Νεκρούς.

Τα κάλαντα του Λαζάρου ήταν αποκλειστικά γυναικεία και τα τραγουδούσαν κοπέλες διαφόρων ηλικιών, ακόμα και κορίτσια τις παντρειάς, που ονομάζονταν “Λαζαρίνες”.
Την παραμονή της γιορτής, οι ονομάζονταν “Λαζαρίνες” ξεχύνονταν στα χωράφια έξω από τα χωριά για να μαζέψουν λουλούδια που με αυτά θα στόλιζαν το καλαθάκι τους.lazarines 3

Με το καλάθι άνα χείρας, IMG_0848_2το Σάββατο του Λαζάρου, ντυμένες με τις τοπικές τους ενδυμασίες, θα γύριζαν από σπίτι σε σπίτι τραγουδώντας τα κάλαντα τού Λαζάρου, εισπράττοντας Φιλοφρονήσεις, μικρό φιλοδώρημα σε χρήματα, αυγά, φρούτα ή άλλα φαγώσιμα και κεράσματα. lazarines συλλογου γυναικων Ροδιανης Τα λόγια του τραγουδιού, άρχιζαν πάντοτε με την Φράση «Ήρθε ο Λάζαρος, ηρθάν τα Βάϊα. Ήρθε η Κύριακη που τρών τα Ψάρια ή Ήρθε των Βαδιών η εβδομάδα» … και στην συνέχεια αναφέρονταν στην ανάσταση του Λαζάρου, στην εξιστόρηση του Θαύματος. Κατόπιν μπορούσαν να φτιάξουν και δικά τους στιχάκια με παινέματα προσώπων, μέτρια στιχουργήματα μέχρι και στίχους υψηλής ποιητικής ποιότητας.

Τα έθιμα του Λαζάρου στα χρόνια της σκλαβιάς είχαν Θρησκευτική, Κοινωνική και Οικονομική σκοπιμότητα. Πρώτη και κυριότερη τη διατήρηση του Εθίμου το οποίο είχε Ορθόδοξη Χριστιανική διδαχή.

Στις γυναίκες και ιδίως στα νέα κορίτσια που δεν έβγαιναν συχνά έξω από το σπίτι επειδή τα ήθη της εποχής και ο φόβος της αρπαγής τους από τους Τούρκους τις περιόριζαν, δίνονταν κάποιες ελευθερίες. Γίνονταν αλληλογνωριμίες και νυφοδιαλέγματα, κυρίως από τα μελλοντικά πεθερικά  και σε λίγο καιρό ακολουθούσαν τα προξενιά, τα αρραβωνιάσματα και οι γάμοι.

Εθιμικά 0 λαός γιορτάζει την πρώτη Λαμπρή, την “Έγερση” του φίλου του Χριστού, του “αγέλαστου” Λάζαρου.

Ο φόβος και ο τρόμος για όσα γνώρισε στον άλλο κόσμο άφησαν τόσο βαθιά σημάδια στην ψυχή του Λάζαρου που, λέει η παράδοση, μετά την Ανάσταση του δε γέλασε παρά μόνο μια φορά.

Αυτή ήταν όταν είδε κάποιον χωρικό στο παζάρι να κλέβει μια στάμνα και να φεύγει κρυφά.
“Βρε τον ταλαίπωρο, είπε. Για ιδές τον πώς φεύγει με το κλεμμένο σταμνί.

Ξεχνάει ότι κι αυτός είναι ένα κομμάτι χώμα, όπως και το σταμνί. Το ‘να χώμα κλέβει τ’ άλλο. Μα δεν είναι να γελούν οι πικραμένοι;” και χαμογέλασε.

Στα περισσότερα μέρη της Ελλάδας για να απεικονίσουν την Ανάσταση του Λάζαρου, να συμβολίσουν δηλαδή τη Νίκη του Χριστού απέναντι στο θάνατο, αλλά παράλληλα και για να υποδηλώσουν την ανάσταση της φύσης, έφτιαχναν ένα ομοίωμα του Λάζαρου. Την παραμονή της γιορτής ή, σε πολλά μέρη, ανήμερα της “πρώτης Λαμπρής”, τα παιδιά, κρατώντας το “Λάζαρο”, έκαναν τους αγερμούς* τους.
Γύριζαν στα σπίτια και τραγουδούσαν τα “λαζαρικά”, για να διηγηθούν την ιστορία του αναστημένου φίλου του Χριστού και να πουν παινέματα στους νοικοκυραίους. Στις κτηνοτροφικές περιοχές, χτύπαγαν ταυτόχρονα και μεγαλοκούδουνα.

Τα Κάλαντα του Λαζάρου :
«Ήρθε ο Λάζαρος ήρθαν τα Βάγια, ήρθε των Βαγιών η εβδομάδα.
Ξύπνα Λάζαρε και μην κοιμάσαι, ήρθε η μέρα σου και η χαρά σου.

Πού ήσουν Λάζαρε; Πού ήσουν κρυμμένος;
Κάτω στους νεκρούς στους πεθαμένους.
Δε μου φέρνετε, λίγο νεράκι, που το στόμα μου πικρό φαρμάκι.
Δε μου φέρνετε λίγο λεμόνι. που το στόμα μου, σαν περιβόλι.

Ήρθε ο Λάζαρος, ήρθαν τα Βάγια, ήρθε η Κυριακή που τρων’ τα ψάρια.
Bάγια, Bάγια και Bαγιώ. τρώνε ψάρι και κολιό.
Και την άλλη Κυριακή, τρώνε το ψητό τ’ αρνί.

Ήρθε ο Λάζαρος ήρθαν τα Βάγια, ήρθε η Κυριακή που τρων’ τα ψάρια. Σήκω Λάζαρε και μην κοιμάσαι, ήρθε η μάνα σου από την πόλη,
σου ‘φερε χαρτί και κομπολόι.

Γράψε Θόδωρε και συ Δημήτρη, γράψε Λεμονιά και Κυπαρίσσι.
Το κοφνάκι μου θέλει αυγά, κι η τσεπούλα μου θέλει λεφτά.

Βάγια, Βάγια των Βαγιών, τρώνε ψάρι και κολιό
και την άλλη Κυριακή τρώνε το παχύ τ’ αρνί.»

Εθιμικό Τραγούδι του Λαζάρου :
Σήμερον έρχεται ο Χριστός ο επουράνιος θεός.
Εν τη πόλει Βηθανία Μάρθα κλάει και Μαρία.
Λάζαρο τον αδελφό της τον γλυκύ και καρδιακόν της.
Τον μοιρολογούν και λένε τον μοιρολογούν και κλαίνε.

Τρεις ημέρες τον θρηνούσαν και τον εμοιρολογούσαν
Και τη μέρα την Τετάρτη κίνησε ο Χριστός για να ‘ρθει.
Τότε εβγήκε η Μαρία έξω από τη Βηθανία
και εμπρός του γονατίζει και τα πόδια του φιλεί.

-Αν εδώ ήσουν, Χριστέ μου δεν θα πέθαιν’ ο αδελφός μου.
Μα και πάλιν εγώ πιστεύω και καλότατα ηξεύρω
ότι δύνασαι αν θελήσεις και νεκρούς να αναστήσεις.

Τότε ο Χριστός δακρύζει και τον Άδη φοβερίζει.!
Δεύρο έξω Λάζαρέ μου φίλε και αγαπητέ μου.
Παρευθύς επελυτρώθη ανεστήθη κι εσηκώθη
Τότε τον Θεόν δοξάζουν και τον Λάζαρο εξετάζουν.

Πες μας, Λάζαρε, τι είδες εις τον Άδην απού πήγες;
Είδα φόβους, είδα τρόμους, είδα βάσανα και πόνους,

Δώστε μου νερό λιγάκι να ξεπλύνω το φαρμάκι
της καρδιάς και των χειλέων και μην μ’ ερωτάτε πλέον.

Του χρόνου πάλι να ‘ρθουμε, με υγεία να σας βρούμε,
και ο νοικοκύρης του σπιτιού χρόνια πολλά να ζήσει,
να ζήσει χρόνια εκατό και να τα ξεπεράσει.

Τα “λαζαρικά” από τόπο σε τόπο έχουν πολλές εθιμικές παραλλαγές.

Στη Στερεά Ελλάδα, τη Μακεδονία και τη Θράκη στο έθιμο έπαιρναν μέρος μόνο κορίτσια, οι “Λαζαρίνες” ή “Λαζαρίτσες”, έτσι έβρισκαν την ευκαιρία να γίνουν γνωστές και σαν υποψήφιες νύφες.

Για “Λάζαρο” βαστούσαν έναν ξύλινο κόπανο για τα ρούχα, τυλιγμένο με παρδαλά κομμάτια από πανιά, ίδιο μωρό. Σε άλλα μέρη πάλι έντυναν με χτυπητά πολύχρωμα υφάσματα μια ρόκα, μια κούκλα, έναν καλαμένιο σταυρό και τα στόλιζαν με κορδέλες και λουλούδια.   Στη Σκύρο έπαιρναν την τρυπητή κουτάλα, “τη σιδεροχουλιάρα”. Έβαζαν σε κάθε τρύπα και από ένα άσπροπούλι -άσπρη μαργαρίτα- ένα κόκκινο γαρίφαλο για στόμα και σχημάτιζαν το πρόσωπο. Έδεναν σταυρωτά πάνω στην κουτάλα ένα ξύλο, για να κάνουν τα χέρια, της φορούσαν και ένα πουκαμισάκι ή ένα μωρουδίστικο ρούχο και ο “Λάζαρος” ήταν έτοιμος.

Γύριζαν τα παιδιά από σπίτι σε σπίτι τραγουδώντας και οι νοικοκυρές τους έδιναν αυγά, λεφτά ή ό,τι άλλο είχαν.  Πάντα όλοι κάτι έβρισκαν να δώσουν.   Κι όταν θέλαν για κάποιον να πούνε πως ήταν τσιγκούνης έλεγαν: “Ποτέ του, αυγό δεν έδωσε, ούτε τ’ αγίου Λαζάρου!” Στα Τρίκαλα τα αυγά που συγκέντρωναν οι Λαζαρίνες, οι μητέρες τους τα έβαφαν κόκκινα και τα κρατούσαν σε ξεχωριστό μέρος. Όταν ήθελαν να περιποιηθούν έναν επισκέπτη από αυτά τα αυγά του έδιναν, του Λαζάρου.

Σε μερικά μέρη τη θέση του “Λάζαρου” έπαιρνε ένα καλάθι στολισμένο με λουλούδια και με πολύχρωμες κορδέλες. Στην Κρήτη έκαναν έναν ξύλινο σταυρό και τον στόλιζαν με ορμαθούς από λεμονανθούς και αγριόχορτα με κόκκινα λουλούδια, τις μαχαιρίτσες.
Στην Κύπρο συναντάμε το έθιμο της αναπαράστασης, στην αρχαιότερη μορφή του. Ο Θεός πεθαίνει στην ακμή της νιότης του και αμέσως ανασταίνεται, όπως ο Άδωνης στους αρχαίους Έλληνες. Έντυναν ένα παιδί με κίτρινα λουλούδια, έτσι ώστε ούτε το πρόσωπο του δε φαινόταν. Σε κάθε σπίτι που πήγαιναν, όταν άρχιζαν τα άλλα παιδιά να τραγουδούν, ξάπλωνε και υποκρινόταν το νεκρό, όταν όμως έλεγαν το “Λάζαρε δεύρο έξω” σηκωνόταν.

Το ίδιο έθιμο συναντάμε και στην Κω. Το παιδί που αναπαριστούσε το Λάζαρο, τυλιγμένο σε ένα σεντόνι, ήταν και αυτό στολισμένο με κίτρινα λουλούδια. Αμοιβή της παρέας για την αναπαράσταση τα αυγά για το δάσκαλο. Τα πιο μεγάλα παιδιά, οι “πρωτόσχολοι”, έπαιρναν την εικόνα του Λάζαρου, την έβαζαν πάνω σε μια ειδική κατασκευή που στόλιζαν με δεντρολίβανο -ήταν, λέει, η Βηθανία, η πατρίδα του- και γύριζαν στις στάνες. Οι βοσκοί τους φίλευαν αυγά, τυριά και μυζήθρες για τις λαμπρόπιτες. Επίσης στην Κω οι αρραβωνιασμένες θα έφτιαχναν ένα λαζαράκι σε μέγεθος μικρού παιδιού, γεμισμένο με χίλια δυο καλούδια και κεντημένο σχεδόν σαν τις κουλούρες του γάμου, για να το στείλουν στο γαμπρό.

 

Συνταγή Λαζαράκια (Πασχαλινά ζυμαρανθρωπάκια) Κας Χριστίνας Κυβράνογλου :

Υλικά :
1 Κιλό αλεύρι γιά όλες της χρήσεις.
1 Φακεάκι ΜΠΕΪΚΙΝ ΠΑΟΥΝΤΕΡ
1 Ποτήρι Φρεσκοστημνο Χυμό Πορτοκάλι
1 Ποτήρι ζάχαρη κρυσταλλική
1/2 Ποτήρι Σπορέλαιο
1/2 Ποτήρι Χλιαρό Νερό
1/2 Ποτήρι Ταχίνι

Γέμιση :
1 κουταλιά γλυκού κανέλα
150γρ Καρύδι (Καβουρδισμένο και αλεσμένο)
200γρ Σταφίδες Μαύρες (μουλιασμένες από βραδύς)
Φαρύφαλα (Διακόσμηση Ματιών, Μύτη και στόματος)

Εκτέλεση..:

 

2016-04-23 (2)

σ.σ.Συντάκτη : Επίσης έχετε υπόψη σας ότι μπορείτε να τα κάνετε με όποια κουλουρένια  ζύμη αρέσει σε εσάς. Το σκεπτικό είναι να έχουν χεράκια σταυρωμένα και γαρυφαλλάκι. Αλλοι τα φτιάχνουν με ποδαράκια, εμένα μου αρέσουν έτσι.

* Αγερμός = εθιμική εορταστική επίσκεψη ομάδας προσώπων στα σπίτια μιάς κοινότητας, συνήθως σε γιορτή, για να πούν τραγούδια και να ευχηθούν Υγεία και Ευτυχία).

Ευχαριστούμε όλους τους καταγραφείς του Εθίμου. Όλοι μαζί συρράπτουμε την εικόνα του εθίμου, καθένας απ΄ τον τόπο του, το οποίο ευελπιστούμε να αποτελέσει προσθετικό κομμάτι στην τεράστια παράδοση των Ελλήνων.

Επισημάνσεις, Παρατηρήσεις, Διορθώσεις, Εμπλουτισμό … στα Σχόλια 🙂

Καλή Ανάσταση σε όλες και όλους. Καλό Πάσχα με υγεία και χαρά !
signature

 

Advertisements

Γαλατόπιτα … 2η συνταγή της Γρίβας !

Ημερομηνία 12 Απριλίου 2016
Ευχαριστούμε την Κα Ζέγλη Αθηνά γιά την παρουσίαση !

Υλικά :
Για το φύλλο
Αλεύρι
1 κουταλιά ξίδι
350 γρ. σπορέλαιο
Αλάτι
Νερό όσο πάρει
Για τη γέμιση
6 αυγά
1 και 1/2 κατσικίσιο γάλα
Αλάτι
Μερικά κομμάτια βούτυρο
2 ψημένα φύλλα

Γλυκά … Κάστανα !

Ημερομηνία : 14 Σεπτεμρίου 2011

… η ημέρα του ΣΤΑΥΡΟΥ, για τη Γρίβα, και ολόκληρο τον Χριστιανισμό,  είναι μιά πολύ σημαντική γιορτή.

Εκτός της εθελούσιας σταυρικής θυσία του ΙΗΣΟΥ, πού έφερε σε όλη την ανθρωπότητα, την απολύτρωση, την ειρήνη με τον Θεό, τη χαρά, την ευτυχία, την παρηγοριά και την αιώνια ελπίδα … η συγκεκριμένη μέρα αποτελεί και οδηγό για την συγκομοιδή του καρπού του Πάικου … τού Κάστανου.

Οι πρώτες πτώσεις των καστάνων, τις ημέρες αυτές, αποτελούν οδηγό της ποιότητας του καρπού, του μεγέθους του, της πυκωνσης του «αρτου του καστανου», της  θρεπτικής του αξίας καθώς και της τελικής ποσότητας συγκομοιδής του έτους.

Τα πρώτα αυτά Κάστανα, παραδοσιακά, είναι αφιερωμένα στούς νεκρούς του χωριού, ώς ελάχιστος φόρος τιμής και μνήμης.

Τα κάστανα, φέρνουν στο μυαλό μας,  κατ αρχας, το ψήσιμο ή το βράσιμο. Δύο κλασικές και συνάμα γνώριμες μορφές θερμικής επεξεργασίας των, ώστε να απολαύσουμε τον αρτώδες τους καρπό και την γλυκειά τους γεύση. Απλές και γευστικές συνταγές, που μας κληροδότησαν οι παπούδες μας.

Όμως κάποιοι άνθρωποι, γνωρίζουν πολύ καλά ότι το κάστανο μπορεί να προσφέρει πολύ περισσότερα. Γνωρίζουν δε ότι ο καρπός του καστάνου, μπορεί να πλαστεί και να αποτελέσει βάση ακόμα και για γλυκά.

Ένας κορυφαίος «ΜΑΙΤΡ» της Ζαχαροπλαστική, ο Στέλιος Παρλιάρος,  πιστεύει ότι το Κάστανο είναι » … ένας Καρπός, ο οποίος σε όποια μορφή και να χρησιμοποιηθεί σε μιά συνταγή εγγυάτε την μοναδική εμεπειρία απόλαυσης».

Έτσι στην ενότητα «Χειμωνιάτικα γλυκά με κάστανο»,  μας παρουσιάζει :

Κέικ με Κάστανο και Σοκολάτα :

ΣΑΡΑΓΛΙ … ( Παραδοσιακή Γριβιώτικη Συνταγή )

Ημερομηνία : Πρωτοχρονιά 2011


Υλικά για το μείγμα :

  • 1 Φλυτζάνι Σιμιγδάλι χοντρό
  • 1 Φλυτζάνι Φρυγανιά τριμμένη
  • 600 gr. Καρύδια Γριβιώτικα ( ελαφρώς αλεσμένα)
  • 1 Φλυτζάνι Ζάχαρη
  • 1 κοφτή κουταλιά σούπας Κανέλα
  • 1 Φλιτζανάκι καφέ Καλαμποκέλαιο
Υλικά :
  • 1 Σακουλάκι Καρφάκια γαρίφαλο
  • 1 1/2 Φλυτζάνι Καλαμποκέλαιο
  • 2 Πακέτα φύλλα Κρούστας
Υλικά για σιρόπι:
  • 1 1/2 Kg. Νερό
  • 1 1/2 Kg  Ζάχαρη
  • 3 Κουταλιές Σούπας Γλυκόζη ή 1 λεμόνι στυμμένο

Μείγμα :

Θα χρησιμοποιηθεί Τηγάνι 28 εκ. για το Μείγμα και τετράγωνο Ταψί 45 Χ 30 εκ. για το Σαραγλί.

Στο τηγάνι ζεσταίνουμε ( σε μέτρια φωτιά ) το καλαμποκέλαιο και καβουρδίζουμε ελαφρώς το σιμιγδάλι. Κατόπιν προσθέτουμε τα Καρύδια, τη Φρυγανιά, τη Ζάχαρη και την Κανέλα ! Ανακατεύουμε καλά μέχρι να ομογενοποιηθεί το μείγμα !

Εικ. Μείγμα για το Γριβιώτικο Σαραγλί !

Λαδώνουμε τη βάση του ταψιού μας με καλαμποκέλαιο και στρώνουμε το πρώτο φύλλο. Λαδώνουμε το πρώτο φύλλο και στρώνουμε το δεύτερο φύλλο. Απλώνουμε το μείγμα μας, αραιά, στο δεύτερο φύλο και τοποθετούμε το τρίτο φύλο. Συνεχίζουμε να απλώνουμε το μείγμα, φύλο – φύλο, ( πάντοτε αραιά )  μέχρι να τοποθετήσουμε το εικοστό φύλλο.

Έχουμε λοιπόν … 20 φύλλα, τα δύο πρώτα λαδωμένα χωρίς μείγμα και 18 φύλα αλάδωτα με αραιό μείγμα αναμεσά τους. Στο εικοστό φύλο, που βρισκόμαστε, πασπαλίζουμε λίγη Ζάχαρη και τοποθετούμε το τελευταίο φύλο !

Κόβουμε το σαραγλί, σε ρόμβους, τοποθετώντας σε κάθε κομμάτι ένα ξυλάκι γαρίφαλο. Καίμε σε ένα μπρίκι 1 1/2 κούπα καφέ Καλαμποκέλαιο και το περιχύνουμε στο σαραγλί ( και στίς αυλακώσεις ) με τη βοήθεια ενός κουταλιού. Έπειτα βάζουμε το Σαραγλί σε προθερμασμένο φούρνο και το ψήνουμε στους 150-160 oC για 1 ώρα.

Συμβουλή : Στο ψήσιμο τοποθετήστε ένα φύλλο κρούστας πάνω στο Σαραγλί, για 45 λεπτά και κατόπιν αφαιρέστε το ώστε να ψηθεί το Σαραγλί απο πάνω.

– – – Αφήνουμε το Σαραγλί να κρυώσει καλά, πριν το σιροπιάσουμε. – – –

Σιρόπι:

Σε μια κατσαρόλα ρίχνουμε 1 1/2 kg. Nερό, 1 1/2 Kg. Zάχαρη και 3 κουταλιές τής Σούπας Γλυκόζη ή 1 λεμόνι στιμμένο, όλα μαζί, τα οποία τα βράζουμε σε μέτρια φωτιά.

Σημείωση : Η γλυκόζη δένει το σιρόπι γρηγορότερα από το λεμόνι…άρα θέλει λιγότερο βράσιμο αν χρησιμοποιηθεί .

Σιρόπιασμα:


Σε κρύο Σαραγλί ρίχνουμε το ζεστό ( ΟΧΙ ΚΑΥΤΟ ) σιρόπι. Σκεπάζουμε το Σαραγλί με μια πετσέτα και το αφήνουμε να τραβήξει για 24 ώρες, έτσι ώστε να είναι έτοιμο για σερβίρισμα.

Συνταγή : Κόιου Άννα .

Τουλουμπάκια

Ημερομηνία : 28-8-2009

Τουλουμπάκια

Υλικά … γιά το Μείγμα:
– 250 gr. αλεύρι
– 3 αυγά
– 1κουτ.σούπας ηλιέλαιο
– 250 ml νερό
– 1/3 κουταλάκι αλάτι
Υλικά … γιά το  σιρόπι:
– 1 lt νερό
– 1 κιλό ζάχαρη
– 2 κουτ.σούπας. γλυκόζη
– 1-2 κουτ.σούπας χυμό λεμόνι

Εκτέλεση:

– Ανακατεύουμε στο μίξερ το αλεύρι με το ηλιέλαιο, το αλάτι και το νερό ώσπου να αφομοιωθούν όλα τα υλικά μας καλά.
– Προσθέτουμε τα αυγά ένα ένα και συνεχίζουμε το χτύπημα.
– Αφού έχουμε τελειώσει με το χτύπημα, δουλεύουμε με το χέρι την ζύμη και την αφήνουμε στην άκρη για 10λεπτά.
– Γεμιζουμε με την ζύμη μας ένα κορνέ γαρνιρίσματος και αρχίζουμε να ριχνουμε τα τουλουμπάκια μας να τηγανιστούν σε μπολίκο καυτό λάδι.
– Όταν ροδοκοκκινήσουν τα βγάζουμε από το τηγάνι και τα ρίχνουμε όπως είναι ζεστά μέσα στο σιρόπι το οποίο έχουμε ήδη ετοιμάσει και έχουμε αφήσει να κρυώσει.
– Για το σιρόπι, σε μια κατσαρόλα ρίχνουμε το νερό, την ζάχαρη και την γλυκόζη βράζοντας σε σιγανή φωτιά Μόλις το σιρόπι πάρει βράση ρίχνουμε το χυμό λεμονιού μέσα στη κατσαρόλα και ανακατεύουμε και στη συνέχεια το βράζουμε καλά μέχρι να δέσει.

signature

Γαλατόπιτα της Γρίβας (Μλέσνικ), … «η παραδοσιακή συνταγή» μας.

Ημερομηνία : 5 Αυγούστου 2009
Συνταγή : Κόιου Άννα
Επίσημοι Δοκιμαστές : Κόιος Χρήστος και Υιός.

Υλικά για τη Ζύμη της Γαλατόπιτας :

  • 2 Ποτήρι Νερό, περίπου 500ml
  • 2 Φλυτζανάκια του καφέ Ελαιόλαδο ή Σπορέλαιο (1 γιά την Ζύμη κι 1 μέσα στο Ταψί  πάνω στα σπασμένα Φύλλα)
  • 1 κουταλιά της Σούπας Ξύδι
  • 1  κουταλιά του γλυκού Αλάτι
  • 1 κουταλιά του γλυκού  Ζάχαρη
  • Αλεύρι γιά όλες τις Χρήσεις, γιά μιά σφιχτή ζύμη

Υλικά για το μείγμα της Γαλατόπιτας :

  • 3 Λίτρα Γριβιώτικο Κατσικίσιο Γάλα 
    ή Αγελαδινό Γάλα 3,5% λιπαρά.
  • 2 μικρά Φλυτζάνια του Καφέ Ζάχαρη
  • 7 Αυγά 
  • 1 πρέζα Αλάτι  

Βιτάμ σε θερμοκρασία Δωματίου
Ταψί 38εκ.

Παρασκευή Ζύμης της Γαλατόπιτας :
Βάζουμε σ ένα Μπώλ, με τη σειρά το Νερό, το Ξύδι, το Αλάτι και τα ανακατεύουμε. προσθέτουμε σιγά σιγά το Αλεύρι κι αρχίζουμε να το ζυμώνουμε, προσθέτουμε το 1 φλιτζανάκι του καφέ  Λάδι, μέχρι να βγεί μιά σφιχτή Ζύμη. Σκεπάζουμε τη Ζύμη, με μία πετσέτα κουζίνας, να ξεκουραστεί γιά 15′ περίπου.

Παρασκευή Μείγματος της Γαλατόπιτας :
02
Κρατάμε λίγο κρύο Γάλα σ΄ένα μικρό ποτήρι, στο οποίο λιώνουμε μία κοφτή κουταλιά αλεύρι.
Χτυπάμε τα Αυγά.
Βάζουμε το Γάλα σε μιά κατσαρόλα και το Ζεσταίνουμε (προσοχή να μην βράσει).
Μόλις ζεσταθεί το Γάλα, προσθέτουμε τη ζάχαρη, τα χτυπημένα Αυγά και το αλάτι κι ανακατεύουμε μέχρι να λιώσει η ζάχαρη.
Στην συνέχεια προσθέτουμε και το μείγμα, του ποτηριού με το λιωμένο αλεύρι στο Γάλα. ανακατεύοντας.

Γριβιώτικο Παραδοσιακό «Κολπάκι» ελέγχου θερμοκρασίας :
Βάζουμε το μικρό μας δαχτυλάκι στο Γάλα, την ώρα που αυτό ζεσταίνεται. Όταν ΔΕΝ αντέχει πλέον τη θερμοκρασία στο γάλα, τότε το γάλα είναι έτοιμο γιά τη Γαλατόπιτα .
Βγάζουμε το Γάλα από τη Φωτιά.

Διαδικασία Παρασκευής της Γαλατόπιτας :
Κάνουμε τη Ζύμη 12 μπαλάκια

000 DSC0679801

Ανοίγουμε τα 9 Μπαλάκι σε Φύλλα στο μέγεθος «μικρά πιτάκι», τα βουτυρώνουμε και τα τοποθετούμε το ένα πάνω στο άλλο.
000a 000b

Ανοίγουμε με τον πλάστη τα 7 πιτάκια σε ένα χοντρό φύλλο, έτσι ώστε όταν απλωθεί στο ταψί να καλύψει και τα πλαϊνά τοιχώματα του, γυρνώντας και λίγο προς τα έξω.

Ανοίγουμε 3 μπαλάκια σε ψιλά φύλα, τα οποία ψήνουμε στο μάτι της κουζίνας ή σε ένα ταψί στο φούρνο, έτσι ώστε να γίνουν τραγανά, και να τα χρησιμοποιήσουμε σπασμένα μέσα στο ταψί.03

Βουτυρώνουμε παντού το Ταψί.
DSC06796

DSC06799

Απλώνουμε το ΕΝΑ πλέον μεγάλο φύλο στο ταψί και ελέγχουμε σχολαστικά να μην υπάρχουν τρύπες διαφυγής, στο μείγμα που θα προστεθεί μετά.
Σπάμε μέσα στο ταψί τα ψημένα φύλα και προσθέτουμε και τα ραντίζουμε με το 2ο  φλυτζανάκι του καφέ Λάδι.
Προσεκτικά το Χλιαρό μείγμα γάλακτος.
ΠΡΟΣΟΧΗ : Μην ρίχνετε το Μείγμα Γάλακτος συνεχώς στην ίδια μεριά. Μπορεί να δημιουργήσει τρύπα.
Μουλιάζουμε τα τριμμένα φύλλα χωρίς να ανακατέψουμε το μείγμα.
(Όπως φαίνεται και στις παρακάτω Φωτογραφίες)

000cIMG_20150509_144933

04DSC06802

Γριβιώτικο Παραδοσιακό Κολπάκι επιπρόσθετης γεύσης :
Μόλις ρίξετε μέσα το μείγμα, μπορείτε να προσθέστε μερικά πολύ μικρά κομματάκια βούτυρο, εδώ κι εκεί 😉

Ψήσιμο :
Σε Προθερμασμένο Φούρνο, στην Μεσαία σχάρα, ψήνουμε στους 160 βαθμούς Κελσίου (Οι Ομογενείς των Ηνωμένων Πολιτειών στους 320 βαθμούς Φαρενάιτ (℉ =℃ * 1.8000+ 32.00)) … γιά 45 περίπου λεπτά (ανάλογα τον φούρνο), ώστε να βράσει το μείγμα, το οποίο δένει σιγά-σιγά.

05

 Γιά ταψί 32εκ, τα υλικά διαμορφώνονται όπως παρακάτω :

  • 1 Ποτήρι Νερό, περίπου 250ml
  • 2 Φλυτζανάκια του καφέ Ελαιόλαδο ή Σπορέλαιο (1 γιά την Ζύμη κι 1 μέσα στο Ταψί  πάνω στα σπασμένα Φύλλα)
  • 1 κοφτή κουταλιά της Σούπας Ξύδι
  • 1  κοφτή κουταλιά του γλυκού Αλάτι
  • 1 κοφτή κουταλιά του γλυκού  Ζάχαρη
  • Αλεύρι γιά όλες τις Χρήσεις, γιά μιά σφιχτή ζύμη

Υλικά για το μείγμα της Γαλατόπιτας :

  • 1 1/2 Λίτρα Γριβιώτικο Κατσικίσιο Γάλα 
    ή Αγελαδινό Γάλα 3,5% λιπαρά.
  • 1 μικρό Φλυτζάνια του Καφέ Ζάχαρη
  • 4 Αυγά 
  • 1 πρέζα Αλάτι  

Βιτάμ σε θερμοκρασία Δωματίου

Καλή Επιτυχία !

Η Γαλατόπιτα της Γρίβας ( Μλέσνικ ) αποτελεί μοναδική συνταγή και αντιγράφτηκε από πολλές περιοχές της Μακεδονίας. Μοναδική συνταγή που απόκτησε την Φήμη που της αρμόζει απο το μεράκι, το καλό Γάλα και την ιδιαίτερη τέχνη που απαιτεί στην κατασκευή της.
Η συνταγή, στην πάροδο του Χρόνου, περνάει από γενιά σε γενιά και μέχρι σήμερα αποτελεί μοναδική γευστική απόλαυση, ιδιαίτερα θρεπτική και νόστιμη.
signature

Γριβάδι στο φούρνο με κρεμμύδια (Kράπ)

Ημερομηνία : 13-7-2009

Παραδοσιακή Συνταγή Γρίβας.

Υλικά:

  • 1 κιλό γριβάδι (Ψάρι 😉 )
  • 1 κιλό ξέρα κρεμμύδια
  • Αλάτι
  • Κόκκινο πιπέρι
  • Μαύρο πιπέρι
  • Μαϊντανό
  • Σάλτσα ντομάτας

Προετοιμασία:

Καθαρίζουμε και τσιγαρίζουμε το κρεμμύδι μέχρι να βγάλει «λάδι» (το κρεμμύδι απορροφά το λάδι και μετά από 15 λεπτά περίπου, συνεχώς ανακάτεμα το ξαναστέλνει). Προσθέτουμε 1 κεσεδάκι πολτό ντομάτας, κόκκινο πιπέρι, μαύρο πιπέρι, αλάτι και μαϊντανό.Ανακατεύουμε συνεχώς.

Αλατίζουμε το ψάρι σε μισό ποτήρι νερό και το βάζουμε μαζί με το μείγμα να ψηθούν για 45 λεπτά στους 180οC με 200οC.

signatureΣυνταγή : Κόιου Άννα