Σκιά παρελθόντος με … φρέσκα μυαλά !

Ημερομηνία : 19 Ιουλίου 2013

Η εικόνα άναρχης στάθμευσης, ακόμα και μέσα στον εσωτερικό χώρο της πλατείας, όπου  οι θαμώνες των καταστημάτων στην πλατεία της Γρίβας, απολάμβαναν καθημερινά τον καφέ ή το φαγητό τους είναι οποσδήποτε κατακριτέο.
Η μεθοδολογία όμως του «πονάει μάτι – κόβει κεφάλι» δείχνει την μόνιμη ανικανότητα των αρχών να θελήσουν να εμπλακούν και να επιλύσουν το κάθε πρόβλημα σωστά και δίκαια.
Έτσι, μιάς και η τοπική κοινωνίας της Γρίβας εδώ και πολλές τετραετίες κινείτε απούσης Διοίκησης … χωρίς να υπάρχει καμία πρόταση γιά την σωστή και δίκαιη διευθέτηση του προβλήματος, η λύση του προβλήματος «Άναρχης Στάθμεσης»  έγινε «Απαγορεύεται η Στάση και η Στάθμευση», επιβλήθηκε από τους υπεύθυνους.
Ανίκανοι, όπως πάντα,  να αντιληφθούν τις πτυχές  του προβλήματος και το κενό στο μυαλό τους, ανάρτησαν τις σχετικές πινακίδες, μεγέθους XL (eXtra Large).

Σκέφτηκε άραγε κανείς σας, την ζώνη «Προσωρινής Σταθμευσης» ;
Σε μέτρηση πρίν και μετά τις ανωτέρω πρότασης, η απώλεια Φαιάς Ουσία μου ήταν 0,001% … με σημαντική παράμετρο ότι είχα !

Μιάς και δρομολογήθηκε εντέλει το χείριστον (…με τις ευλογίες της σιωπηρής αδιαφορία του άνευ αντιπολίτευσης Φεουδάρχη μας) … δεν θα ήταν δίκαιο να τοποθετηθούν, μαζί με τις  πινακίδες «Απαγόρευσης Στάσης και Στάθμευσης» αντίστοιχες πινακίδες «Χώρος Δωρεάν Στάθμευσης», εκμεταλευόμενοι τους ήδη εν ισχύει χώρους στάθμευσης,

IMG_0767
1) …έξω από το Πάρκο  «Πέτρος Πολυχρονάκης» και
2) …εμπρός του Ι.Ν.Αγίου Αθανασίου

IMG_0816

… έτσι ώστε όσοι επισκέπτονται τη Γρίβα και θέλουν να απολαύσουν στην πλατεία μας (ή οποιοδήποτε άλλο κατάστημα) μιά ευχάριστη μέρα, να ξέρουν ότι έχουν κι άλλη επιλογή πλήν του προστίμου ή την αποχώρηση ;

σ.σ. Συντάκτη : Ελπίζουμε η ανωτέρω απόφαση να βαραίνει κάποιον υπέυθυνο παλαιότερης γενιάς γιατί αλλιώς … περπατάμε στο Παρόν, μέσα στην σκιά του παρελθόντος, με φρέσκα μυαλά και την επόμενη γενιά χαμένη.

Ένας περίεργος … γενετικός τύπος !

Ημερομηνία : 9 Μαΐου 2013Verginasun.svg

Με τόση «παραπλάνηση και προπαγάνδα» που έχoυμε δεχτεί, είναι εύλογο να αναβλύζουν ορισμένα ερωτήματα στο μυαλό μου, τα οποία χρήζουν κάποιας διευκρίνησης.

Αναρωτιέμαι λοιπόν :
Εάν κάποιος παραπλανημένος Μακεδόνας νομίζει ότι είναι Σκοπιανός δεν θα πρέπει να μας διευκρινίσει τι τύπου Σκοπιανός είναι ;
Είναι Σκοπιανός τύπου Γκλιγκόροφ, δηλαδή Σλάβος που δεν έχει σχέση με τον Μέγα Αλέξανδρο;
Είναι Σκοπιανός τύπου Γκεορκιέφσκι, ο οποίος όσο ήταν πρωθυπουργός στα Σκόπια το έπαιζε «Μακεδόνας» αλλά μόλις έφυγε από την πρωθυπουργία δήλωσε Βούλγαρος;
Ή είναι Σκοπιανός τύπου Γκρουέφσκι, που θεωρεί τον εαυτόν του απευθείας απόγονο των αρχαίων Μακεδόνων;

Θα ήθελα εδώ να προτείνω σ’αυτούς που αυτοπροσδιορίζονται «…τύπου Γκρούεφσκι» να είναι πολύ προσεκτικοί στα λόγια τους, γιατί είναι πολύ πιθανόν ο Γκρούεφσκι μόλις φύγει από την πρωθυπουργία να δηλώσει … Έλληνας.

Ακολουθεί Μήνυμα μόνο γιά τα μάτια του προέδρου των Η.Π.Α. :
Σας υπενθυμίζουμε, σημερινέ Κε Πρόεδρε, ότι στις 24 Δεκεμβρίου 1944, ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Φραγκλίνος Ρούσβελτ, δια του υπουργού εξωτερικών της κυβέρνησής του Έντουαρτ Ράϊλι Στετίνιους, με την εγκύκλιο υπ’ αριθ. 868014/24.12.1944 προς τους Πρεσβευτές και Προξένους των ΗΠΑ, διατύπωσε την ξεκάθαρη θέση του ότι: «Το Αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών έχει επισημάνει αύξουσα προπαγάνδα και ημιεπίσημες δηλώσεις, περί αυτονομίας της Μακεδονίας. Η Αμερικανική Κυβέρνηση θεωρεί κάθε συζήτηση περί Μακεδονικού «Έθνους», περί «Μακεδονικής πατρίδας», περί Μακεδονικής «συνειδήσεως» αδικαιολόγητη δημαγωγία, χωρίς εθνική ή πολιτική υπόσταση και ομοιάζει με επιθετική προδιάθεση εναντίον της Ελλάδας».
Ξανατονίζω λοιπόν … «…εναντίον της Ελλάδας»
signature

Έρωσθαι …

Ημερομηνία : 30 Οκτωβρίου 2012

Είναι αυτή ακριβώς η εποχή που πρέπει να αποσυρθείς από την δράση των πραγμάτων και να αρχίσεις να αναλύεις τα γεγονότα όπως αυτά εξελίσσονται. Να κάνεις μιά αναδρομή στο παρελθόν ψάχνοντας τα πραγματικά αίτια της τραγωδία. Να κλείσεις τα διακοσμητικά μάτια του προσώπου σου και να ΔΕΙΣ.
Λένε ότι η Ιστορία επαναλαμβάνεται, αρκεί να μπορείς να την αναγνωρίσεις. 

Πράγματι, η αρχική αποστολή του θεόρατου δημιουργήματος ήταν να μας θαμπώσει. Να μας εντυπωσιάσει. Έτσι κι έγινε. Κατόπιν έπρεπε να το παρουσιάσουν σαν το μεγαλύτερο επίτευγμα που έγινε ποτέ. Διέδωσαν ότι είναι το μεγαλύτερο πλοίο που φτιάχτηκε ποτέ. Κανείς δεν θα τους αμφισβητούσε, ούτε και θα ψάχναμε την αλήθεια, αρκεί να καταφέρνανε να μας εντάξουν σ΄ αυτό. Αφού το είπαν, έτσι θα είναι. Έπειτα εκτίναξαν την συμμετοχή μας προσθετικά, τεκμηριώνοντας έτσι το ψεύδος στα χείλη των πολλών. Είχαν ανίδεους και ευκολόπιστους πελάτες που θελαν, πάση θυσία να ταξιδέψουν στη Α΄ θέση. Στα άνετα δωμάτια, στα πλούσια σαλόνια στην Ελίτ. Βαλαν μέσα και τον καλύτερο καπετάνιο. Έμπειρο, πεπειραμένο με ωραίο παρουσιαστικό. Καλοδουλεμένη διαφήμιση, που την θυμάσαι από την μελωδία και μόνο. Έτσι γέμισαν το πλοίο με κόσμο. Όλους αυτούς που τώρα στον βωμό του Αβραάμ, κάπου εκεί στην Αυλίδα έμελε να θυσιαστούν, αλλά την γλυτώνουν, την τελευταία πάντα στιγμή … σ΄ ένα φαντασμαγορικό SHOW γεμάτο καπνό και μαγεία…για ένα πλοίο που δεν χρειάζεται άνεμο.
Κατόπιν ήρθε ο στόχος. Ο αποπροσανατολισμός. Πλεύση ρεκόρ στην γη της επαγγελίας. Γεμάτο ποτά, βόλτες στα καταστρώματα και ξάστερους ουρανούς. Θα ήσαστε κομμάτι της λαμπρής Ιστορίας που γράφεται.
Κομφετί και χαιρετούρες σε αγνώστους της προκυμαίας. Καλό μας Ταξίδι.
Ο άνεμος της ταχύτητας στην ανοιχτή θάλασσα, έμοιαζε με κακή διασκευή στο τραγούδι των Σειρήνων. 

ΜΠΑΜ ! … πέσαμε σε παγόβουνο.
Το πλοίο γέμισε νερά. Έχει πάρει κλίση και τελικά θα βουλιάξει στα σίγουρα. Οι είλωτες πρέπει να μείνουν κάτω. Οι υπεύθυνοι κινήθηκα γρήγορα και επαγγελματικά. Ο ήχος του επικείμενου τέλους είναι όμοιος με το κλείδωμα μιας πόρτας. Το κλάμα των μωρών αδιάφορο. Έτσι κλείδωσαν όλες τις πόρτες, μία-μία.
Η ορχήστρα όμως δεν θα σταματήσει να παίζει. Οι νότες θα παραμείνουν παντοτινές, γραμμένες εκεί ψηλά στα αστέρια, όποτε τα βλέπουν να τις σιγοτραγουδούν.

Όλα γνωστά με τον Τιτανικό. Όλα γνωστά με την τραγωδία !
Κανένα νέο από το … ΠΑΓΟΒΟΥΝΟ ;

… μιά αντανάκλαση στα πεσμένα Καστανόφλουδα !

Ημερομηνία : 21 Οκτωβρίου 2012 (αργά το βράδυ, άπο μια γωνιά)  !

Η γιορτή ΤΕΛΕΙΩΣΕ, επιτέλους. 16η γιορτή ΄΄Κάστανο, Κρασί, Τυρί΄΄ τη λένε στα χαρτιά, πτώμα μας έκανε λέω εγώ.
Μα τι στην οργή συνέβη πάλι και είμαστε τόσο κουρασμένοι, αλλά τόσο χαρούμενοι. Όλοι έχουμε ζήσει δυνατές χαρές στη ζωή μας. Αποφοιτήσεις από σχολεία και σχολές, πολλοί από μας έχουμε παιδιά, οι περισσότεροι αγοράσαμε το Δώρο που μας τρέλανε, άπαντες ερωτευτήκαμε παράφορα.
Ο Τοίχος του Εγωισμού μας είναι γεμάτος διακρίσεις και πτυχία. Ούτε που μιδιάζουμε πλέον. Η χαρά όμως αυτή, δεν έπρεπε να υπήρχε. ΟΧΙ μετά από τόσο κόπο.

Στις χούφτες μας βέβαια, ούτε ένα κάστανο, Ούτε ψητό ούτε βραστό. Πρέπει να κουβαλήσαμε τουλάχιστον 2 τόνους από τα ρημάδια, αλλά παρά την στέρεά τους μορφή, σαν νερό ξεγλιστράγανε από τα χέρια μας.
Θα τρώγαμε από την επόμενη παρτίδα, (έτσι ήταν το σχέδιο), αφού εμείς τα ψήναμε, εμείς τα βράζαμε, εμείς τα μοιράζαμε. Αρκεί να αδιαφορήσουμε για την κυρία που περιμένει υπομονητικά αρκετή ώρα στην σειρά της, ερχόμενη από μακριά. Μπα, αμαρτία είναι, η μάνα μας, μας έμαθε αλλιώς… δεν πειράζει, θα τις δώσουμε αυτά τα καλοδιαλεγμένα κάστανα κι εμείς θα φάμε τα επόμενα. Υπάρχουν άλλωστε τόσα πολλά. Άδικο δεν είναι όμως και για όλους τους άλλους που κάνουν το ίδιο ; Επιτυχία το σχέδιο, δε λέω, αλλά μάπα η εφαρμογή του … χα χα χα ! Τουλάχιστον για σήμερα.

Κάποια στιγμή μου είπανε ότι η Αντιπρόεδρος του πολιτιστικού Συλλόγου, και ο Δήμαρχος έβγαλαν λόγο. Δεν τους άκουσα. Πρέπει να τους συγχαρώ οπωσδήποτε, έστω και έτσι. Μπράβο σας. Εκπληκτικός ο λόγος σας. Πάντα άξιοι. Τι να έκανα δηλαδή, να καούν τα κάστανα ;

και μόλις θυμηθήκαμε και το πήγαινε έλα στο αμφιθεατρικό τραπέζι των  επισήμων. Στο μπαλκόνι παρακαλώ. Όλη η γιορτή πιάτο, όπως αρμόζει. Τιμάς για να σε τιμήσουν. Ο Περιφερειάρχης Κεν. Μακεδονίας, ο Δήμαρχος του δήμου Παιονίας, ο Αστυνομικός Διευθυντής Κιλκίς, Αντιδήμαρχοι, πρόεδροι και σύμβουλοι. Ένας χαμός επίσημοι. Τι νομίσατε ότι επειδή ήρθατε στη Γρίβα, δεν μπορούμε να σας εντυπωσιάσουμε ; Εμείς, σήμερα, εντυπωσιάσαμε τα πλήθη, από τις τέσσερις άκρες της Μακεδονίας. Όλοι ποζάρανε χαμογελαστοί για την πιο πολυτραβηγμένη στάση φωτογραφίας. Την απονομή της αναμνηστικής πλακέτας. Το τρίπτυχο ΄΄απονέμων, αναμνηστική πλακέτα, τιμώμενος΄΄ …έχει αξία όταν τα μάτια τους μένουν ανοιχτά στα φλάς. Τι πλάκα που έχει όταν είναι κλειστά και με γκριμάτσες. Αυτές μας αρέσουν, οι ανθρώπινες, οι αληθινές.
Έτσι στολίζονται οι τοίχοι των γραφείων. Έτσι σφυρηλατούνται οι κοινωνικοί δεσμοί.
Αύριο ανάμεσα στις καθημερινές λέξεις των ανθρώπων, θα υπάρχουν καινούργιες. Η Καστανογιορτή της Γρίβας. Πού είπαμε είναι η Γρίβα ; … στο Πάικο βρέ αδερφέ, στην Παιονία…τόπαμε !
Ζημιά που κάναμε άθελα μας. Τους δεσμεύσαμε όλες τις τελευταίες Κυριακές του Οκτωβρίου, από τώρα και στο εξής.. Έτσι απλά !

Τώρα που το αναλογίζομαι, πόσοι να ήταν άραγε οι υπόλοιποι απλοί άνθρωποι που μας τίμησαν με την παρουσία τους και δεν ανέβηκαν στο μπαλκόνι ;

Μόλις πείς στον ευατό σου … ΒΑΡΕΘΗΚΑ, έρχεται η Μουσική. Ο ήχος των Χάλκινων, εκεί από τη Γουμένισσα, με μετρονόμο το νταούλι.
Τα βήματα των κοριτσιών με ρούχα του παρελθόντος, τα ζωηρά πηδήματα των Αγοριών να κάνουνε φιγούρα. Άψογοι σχηματισμοί από έμμετρους  καλλιτέχνες. Χοροδιδάσκαλοι, με ιδρωμένες παλάμες, να μετρούν τον κόπο τους βήμα-βήμα, στο κύκλο της υπερυψωμένης πίστας. Το μόνο πράγμα που θα απορροφήσει των ιδρώτα τους, είναι τα κοτσάνια στο μπουκέτο με τα λουλούδια και το ΜΠΡΑΒΟ ενός γνωστού.
Φωνές,  Ρυθμός, Χορός. Αν τολμάς φύγε.

Απ΄ όλα αυτά, θυμόμαστε τα χορευτικά. Τι ωραία χορευτικά. Μουσική, χορός, λικνίσματα και τσαχπινιές. Δεν θυμόμαστε όμως, αδίκως, τους χορευτές. Μόνο τον τόπο που τους γέννησε, τους ανέδειξε, τους Τιμά και τον Τιμούν. Συγκρατούμε τι πρεσβεύουν και ποιούς εκπροσωπούν. Τι κληρονομιά έχουν και πως τη διαχειρίζονται. Έτσι σε θυμούνται και οι άλλοι

Έτσι γαληνεύει ο νούς και ηρεμεί η ψυχή. Σαν μεσημεριανό 2ωράκι ύπνου που σε ξεκουράζει…και σε κακομαθαίνει. Πόσο προσεκτικός πρέπει να είσαι με αυτά τα θέματα ; Άτολμος και φειδωλός, σκέφτομαι, σε ότι πιθανών προσβάλει. Να γιατί το πρόγραμμα ήταν τόσο καλοστημένο. Στην σωστή ώρα όλα. Τα κάστανα, το αναμνηστικό ποτηράκι των 45ml που χωρούσε λίτρα από το άφθονο κρασί, Γριβιώτικο κατσικίσιο τυρί ΜΑΓΕΙΑ και εκατοντάδες πίτες να μην τις χορταίνεις.

Έτσι, καθισμένοι εκεί απόμερα, στην πλαστική άσπρη καρέκλα, αναπολητές του ΄΄πρίν από λίγο΄΄ μ΄ ένα ΟΥΦ στη σκέψη, βλέπουμε ότι όλος αυτός ο ντόρος τελικά, ήταν ένα άγχος και μιά αγωνία.
Διασκεδάσαμε, δε λέω, αλλά Άγχος.
Άγχος μην τυχόν κάτι δεν πάει σύμφωνα με τον σχεδιασμό και μιά αγωνία μήπως κάποια ματιά μας λοξοκοιτάξει επικριτικά. Μία συνεχής αναζήτηση για επιβράβευση, ένα χαμόγελο θαυμασμού. Τίποτε, όλοι διασκεδάζουν με την ψυχή τους κι εμείς, απλήρωτη Κυριακάτικη εργασία. Θα το ξανακάναμε όμως, 100 φορές.

Ακόμα στα αυτιά μας, ηχεί το Μακεδονικό συρτό, που δεν προλαβαίναμε να χορέψουμε, ακόμα ψάχνουμε το ξάδερφο που μόλις χάσαμε από τα μάτια μας και θα τον ξαναδούμε ίσως του χρόνου, εκείνη την απίθανη εικόνα του περιστεριού να παλεύει να φάει το κάστανο, με την φωτογραφική μηχανή όμως να επιμένει … no Memory.

Πώς περάσανε τόσες ώρες ; Γιατί ο τεράστιος προαύλιος χώρος του Πολιτιστικού Συλλόγου είναι άδειος ; Η πίστα τόσο σιωπηλή; Τί χάσαμε βρέ παιδιά ; Σε όλες τις γιορτές παρόντες και από όλες τις γιορτές απόντες!
Τουλάχιστον το αναμνηστικό ποτηράκι θα στολίσει το σκρίνιο της μαμάς … δηλώνοντας ότι ήμασταν κι εμείς εκεί.
Ας ανατρέξω γρήγορα στις Φωτογραφίες που βγάλαμε, να τις μάθω απ΄ έξω, ώστε όταν με ρωτήσουν, να τα ξέρω όλα.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

σ.σ.Συντάκτη : Στη 16η Γιορτή ΔΕΝ παραβρέθηκαν :
Ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας,
Ο Πρωθυπουργός της Ελλάδος, 
Ο Πρόεδρος της Ελληνικής Βουλής,
Ο ΑΓΕΕΘΑ, 
Ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος,
  …  νομίζετε ότι κάνουμε αστεία ;
Γιά ελάτε και του ΧΡΟΝΟΥ, θα σας έχουμε…ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ !

… επιμέλεια Χρήστος Αθ. Κόιος

Η σκληρή αγάπη των παιδιών μιας άλλης εποχής !

Ημερομηνία : 09 Απριλίου 2012

Άρθρο αφιερωμένο σε όλους τους αναγνώστες των Κόμικς που θα μείνουν για πάντα παιδιά !

Περίοδος ΄70 – ΄80. Η παντοκρατορία των Κόμικς βρίσκεται στο απόγειό της. Τα χρήματα άρχισαν σιγά σιγά να βγαίνουν από τις τσέπες των στερημένων γονιών και να δίνονται στους γκρινιάρηδες και απαιτητικούς μπόμπιρες, με αποτέλεσμα  οι σύγχρονοι πορτοκαλί ήρωες να αντικαταστούν πατρικές φιγούρες και να συμπληρώνουν μητρικές αγάπες.

Τίποτα δεν είναι πιο αναμενόμενο της κυκλοφορίας του επόμενου τεύχους.

Τίποτα δεν είναι πιο εκνευριστικό από την απότομη στάση της ιστορίας που τόσο λατρεύεται.

Τίποτα πιο αξιοσέβαστο της ικανότητας να έχεις το επόμενο τεύχος νωρίτερα.

Τα γραφεία των εκδοτικών οίκων, μόλις παρέλαβαν τις επιστροφές, και στις αίθουσες συσκέψεων αποφασίζεται ποιος θα συνεχίσει να αποτελεί κομμάτι των 68 σελίδων ή παρελθόν, με μελλοντική όμως προσθετική αξία στα απανταχού παζάρια του μέλλοντος.

Οι μη κερδοφόροι ήρωες, εφήμερα στενοχωρημένοι, στερούμενοι … ¨δόξης και τιμής¨ …λόγω προτιμήσεων, θα χάσουν το 2σέλιδο της επιβίωσης τους. Θα εκτιμηθούν όμως, ξεδιάντροπα, στο μέλλον από αυτούς που τώρα τους απορρίπτουν, με τίμημα την αξίωση καταβολής υψηλού αντιτίμου για την αποκατάσταση της τιμής των.

Τα περίπτερα τότε είχαν περισσότερα περιοδικά από παιδιά στον περίβολό τους. Κρεμασμένα στα μανταλάκια, ψηλά, στο περιμετρικό σύρμα της ακαλαίσθητης εικονογραφημένης μπουγάδας τους, φιγουράρουν οι μεγάλοι ΣΤΑΡ της εποχής … ο ΜΠΛΕΚ, ο ΦΑΝΤΟΜ, ο ΖΑΓΚΟΡ, το ΑΓΟΡΙ, ο ΤΡΟΥΕΝΟ …

Κάτω, ανάμεσα στις επιστροφές, τα γαριδάκια και τη σκόνη, οι υπόλοιποι χάρτινοι κομπάρσοι. Άλλες φορές βρεγμένοι και άλλες φορές κρυμμένοι αναζητούν κι αυτοί να ¨ .. τους Κρεμάσουν¨, με κάθε τρόπο.

Επιδιώκουν την  θέση τους στη μασχάλη κάποιου ιδιοκτήτη.

Τον σεβασμό, να μην τους σκίσουν, να μην τους πετάξουν στη φωτιά, την αξίωση της επιστροφής όταν τους δανείσουν.

Την αγάπη μιας εβδομάδας τουλάχιστον και την αξιοπρέπεια να αποτελέσουν κάποτε συλλογή. Την χαρά να τους διαβάσουν μέχρι το τέλος.

Όμως τα παιδιά τα ξέρουν όλα. Ηλικιακά ημιμαθείς. Σκληροί και ισχυρογνώμονες. Γνώστες και κριτές των πάντων. Ανέβασαν στο ζενίθ τους ήρωες των παιδικών τους χρόνων με μια απλή κίνηση. Την πληρωμή του Κόμικς που τόσο αγαπούσαν.

Καταδικάζοντας συνάμα, να απολαύσουν την ψευδαίσθηση της εφήμερης δόξας, όλους εκείνους που θα δεθούν σφιχτά σε μια ζεστή αγκαλιά, για το ταξίδι της επιστροφής τους στην αποθήκη κάποιου οίκου.

Το σφιχτό κράτημα του τεύχους. Το 100άρι τρέξιμο στο σπίτι.

Η μοναχική ανάγνωσή του τεύχους, σε απόλυτη ησυχία κάποιας σοφίτας.

Ο θαυμασμός της φτηνής, άχρωμης  εικονογράφησης και η απομύζηση των γλωσσολογικών ασύντακτων μαργαριταριών αποτελούσαν και τότε την απόλυτη ευτυχία.

Εκεί, ανάμεσα στις σελίδες τους, γεννήθηκαν τα όνειρά τους. Όνειρα, τότε, τόσο απλά … όσο το ΧΡΩΜΑ που έλειπε από τους ΗΡΩΕΣ τους.

Η ίδια ιστορία ήταν ο κοινός τους παρανομαστής και στήριξε εκατοντάδες χιλιάδες όνειρα.

Σίγουρα όλοι θέλουν να βρεθούν, για μια στιγμή, εκεί στο περίπτερο, να δούνε ξανά τους παιδικούς τους φίλους. Και σίγουρα θα φύγουν από εκεί αγκαλιά με τον κολλητό … χωρίς Κόμικ αυτή τη φορά.

Η σκληρή αγάπη των παιδιών εκείνης της εποχής !

Κείμενο – Φωτό :   Χρήστος Αθ. Κόιος

*** ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ – ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ***

Ημερομηνία : 07 Απριλίου 2012

Στούς απανταχού Γριβιώτες και Γριβιώτισσες (εκ καταγωγής ή εξ Αγάπης) ευχόμαστε ολόψυχα η Μεγάλη Εβδομάδα η Ανάσταση του Κυρίου και το Άγιο Πάσχα να φέρει σε εσάς και τις οικογένειές σας, κάθε ανακούφιση και γαλήνη από τυχόν προβλήματα και έγνοιες.

 

Η υγεία μας είναι το σημαντικότερο πράγμα, ας την διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού. Η ηρεμία στην ψυχή που προσφέρει η Μεγάλη Εβδομάδα, σε συνδυασμό με την αγάπη των δικών μας προσώπων είναι ανεκτίμητη.

Καλό ταξίδι σε όσους πρόκειται να ταξιδέψουν και καλή επιστροφή,

*** ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ – ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ  ***

 

 

Πάρτε το καπελάκι σας και … ΔΡΟΜΟ από ΔΩ. Ψευδο-Μακεδόνες !

Οι θερμότερες ευχές μου για » ΚΑΛΑ ξεκουμπίδια και ΚΑΚΕΣ δουλειές» ,στους Ψευδο-Μακεδόνες, που θα αρχίσουν  σιγά-σιγά  να φεύγουν από τη Γρίβα » … στα Τσακίδια … «  !

Το καπελάκι σας και … ΔΡΟΜΟ από ΔΩ.

Ένας – ένας να φεύγετε όμως, ώστε να προλαβαίνουμε να χαιρόμαστε … σταδιακά και με μέτρο !

Μην πάθουμε και καμιά συμφώρηση … από τη χαρά !!!